Western Rijden in het algemeen:

Ik heb ooit gelezen:"Western Riding is not a costume, it's an attitude!" (Daarop heb ik mijn "Endurance is not a sport, it's a way of life!" gelanceerd.)
Helaas voor de sport vind ik veel van het western toch wel een costume.... Natuurlijk spreekt het veel (volwassen) jeugd tot de verbeelding, die laarzen, die hoed, ruig doen. In het engels rijden is het lomp als je je sporen niet af doet als je klaar bent met rijden, maar in de western draag je al sporen als je nog nooit van je leven op paard gezeten hebt!! Ik moet me altijd verdedigen bij de doorsnee paardenman, want western "heeft niks met rijden te maken, dat is cowboytje spelen!" Een kleine groep verpest het dus voor de serieuze ruiters.

De rijstijl echter, zou meer aandacht mogen krijgen van de doorsnee engelse ruiters, want western riding is relaxed voor ruiter en paard. De losse teugels en geringe beenhulpen geven de indruk dat het paard "vanzelf" loopt. De zware stangen en grote sporen dienen meer als stok achter de deur, om het paard te waarschuwen dat de ruiter ondanks de geringe hulpen toch ten alle tijden de baas is. Ruiters die zichtbare en grove hulpen geven, zijn misschien niet zo'n goede ruiters...

Wat heb je nodig om te kunnen western rijden?
1. Natuurlijk een paard! Het meest geschikte is natuurlijk een Quarterhorse, want alle oefeningen zullen met een Quarter het beste te rijden zijn, de hele sport is ten slotte om dit paard heen gebouwd. De rust en kalmte van de Quarter komt ten goede in de langzame onderdelen, zoals Pleasure, Horsemanship en Trail, de sprintsnelheid komt weer ten goede in de snelle onderdelen, zoals Reining, Barrel Race en Working Cowhorse. Verder is de Quarter speciaal gefokt voor het koeienwerk op de ranch vroeger en hebben de meeste een goed ontwikkelde Cowsence (gevoel voor koeien). Bovendien is de Quarter door zijn rustige en brave karakter een paard voor iedereen. De hengsten doen bv niet moeilijk, de paarden zijn zelden nerveus en door hun rustige gang ideaal voor mensen met rugklachten. Bange ruiters kunnen hun geluk niet op met Quarters. Verder heb je Quarters in de mooiste kleurtjes, zoals Paint (bont), Appaloosa (stippels), Palomino (zachtgeel met lichtere manen), Buckskin (heel lichtbruin met zwarte manen), etc. Er is eigenlijk maar één nadeel aan dit ras en dat is doorgaans de prijs....
Als je de hele specifieke onderdelen even buiten beschouwing laat, en dan heb ik het met name over Reining en Cutting, dan kun je eigenlijk met elk type paard wel western rijden! Natasja de Heer is heel beroemd geworden met haar perfect afgerichte Haflinger: in diverse onderdelen én Allround Nederlands Kampioen; ik zelf met mijn Holsteiner Nederlands Kampioen Versatile Horse en Western Riding en zo kom je er nog wel meer tegen. Voor wie geen topambities heeft, is het helemaal te doen, want als je paard fijn afgestemd is en goed luisterd, kom je een heel eind in de westernsport.
Voor wie geen paard heeft, zoek naar een manege die aan westernriding doen, die zijn enorm aan het opkomen.
2. Een westernzadel. Met een gewoon zadel kun je géén western rijden. Ten eerste mag je er geen wedstrijden mee rijden, ten tweede is de balans van een engels zadel niet geschikt, ten derde kun je niet mee in een westernhouding zitten, ten vierde is het gewoon geen gezicht! Je zit onderuit en zou het paard moeten kunnen sturen dmv je gewicht, lichtrijden doen we niet en de snelle bewegingen vereisen een zadel met veel meer extra steun. Ook hier is weer de prijs het enige probleem! Wil je een echte, dan betaal je al gauw duizenden dollars .q. euro's en de niet-echte passen niet en zijn slecht voor de paardenrug of je krijgt er blauwe plekken van. Een goede 2e handse is een aanbevolen alternatief. Gelukkig heb ik site voor je, met goede nieuwe zadels voor een nette prijs (rond de 300 euro): www.zadelmarkt.be Wil je een hele echte goede, dan verwijs ik je naar in mijn ogen de beste westernshop van Nederland: Arthur van Osch. Hij is aan de dure kant, maar je hebt dan wel kwaliteit en service. Vaak is het materiaal exclusief voor Nederland of Europa, omdat hij zelf in Amerika inkoopt. Arthur is de jongste broer van Rieky Young en Wendy van Osch. Hij zat jarenlang (nog steeds??) in de stuntgroep "The Futureguys".
3. Een westernhoed. Net als bij het zadel weer een onmogelijk dure uitgave. Wil je een echte, bv van het merk Statson, dan betaal je honderden euro's en zelfs voor de mindere merken ben je al gauw 50 tot 100 euro kwijt. Ik kan alleen maar zeggen, wees zuinig op je hoed! Koop een mooie en doe er lang mee. Thuis rijdt een cowboy altijd met een petje, dan ligt zijn hoed in de kast om schoon te blijven.....
4. Westernlaarzen. Gelukkig zijn deze overal te koop in alle prijsklassen. En je kunt ze ook bij andere gelegenheden dragen, want cowboyboots zijn in!

5. Een spijkerbroek. Dit komt heel nauw, want een verkeerde broek betekent open benen en veel pijn. Mijn keuze: Wrangler! Dit is de originele rijbroek der cowboys. Deze broeken zijn speciaal gemaakt om in te rijden, de binnennaad is minimaal en de stugheid van de stof voorkomt omhoog kruipen. Geef liever een keer geld uit en ben er verder zuinig op. Koop twee wranglers, een voor thuis en en mooie voor op de wedstrijd.

6. Sporen. Van nature is het westernpaard rustig. Alle cowboys rijden (daarom) met sporen. Let er wel op, dat je voor sporen een goede beenligging moet hebben. Heb je die (nog) niet, dan is de kans groot dat je het paard stoort met je sporen! Dit kan zich uiten in twee dingen: of je paard reageert er heftig op, gaat harder lopen of slaat naar je been, of hij luistert na een tijdje helemaal niet meer omdat het hem heeft afgestompt. In beide gevallen kom je niet verder. Pas er dus mee op. Begin met een klein spoortje of neem eerst goed les, waarbij je een optimale controle krijgt over je beenhulpen. Westernsporen hebben ALTIJD wieltjes en dat hoort zo. Het is niet gemener, in tegendeel. De wieltjes draaien omdat ze dan niet prikken maar licht irriteren. Rechte sporen zonder wielen zijn dus veel erger! Daarmee prik je een paard zo door. Let wel dat je wieltjes altijd goed blijven draaien, maak ze regelmatig schoon van haren en opgedroogd zweet.

7. Westernpad. Een dekje voor onder het zadel. Omdat je westernzadel groot en vierkant is, past er geen chabrak onder. Verder is het westernzadel niet gevoerd, zoals engelse zadels en dient je pad tevens als "zadelkussen". Pads zijn er in vele kleuren, neem er een die bij jou, je paard of je outfit past. Ze zijn lastig te wassen en de meeste mensen doen er een navajo dekentje onder. Dat is een geweven deken, die vouw je dubbel en leg je onder je pad, op de paarden rug. Je kunt de navajo enkele malen omdraaien voor ie overal vuil is en je wast het in de wasmachine. De eerste paar keer niet te heet wassen, want ze gaan dan krimpen!

 

Een leuke anecdote typeert de ongemerkte invloed van het westernrijden op de hedendaagse dressuur:
Zomer 2003: Met een vriendin ga ik een week op trainingskamp bij Tineke Bartels. Wij noemen het luchtig "ponykamp", maar voor 600 euro per week excl. eten is het meer dan mijn portomonnee kan opbrengen. Maar: lessen op de Academy (www.horses-academy.nl) is het meer dan waard en wat ik in een week geleerd heb, zou ik in twee jaar nog niet voor elkaar krijgen! Nu heb ik acht jaar lang een zeer klassieke dressuuropleiding gehad bij Francis Verbeek, stage gelopen bij Jan Peeters, Alex van Silfhout, Rob van Gelder en andere dressuurcorifeeën. Ik heb 2 paarden Z2 dressuur gereden en velen in M en L. Nu rijden ze bij Bartels met de Sjef Janssen methode (Anky heeft er Olympisch goud mee gewonnen) en elke lesdag moest ik praktisch al mijn dressuurkennis vergeten. Toen ik opmerkte dat dit meer met western rijden te maken had als met dressuur, kreeg ik gelijk! De nieuwe dressuur hanteert de zelfde simpele regels als de klassieke western: Je stelt tempo en houding in en doet vervolgens niets meer! Het paard loopt op eigen benen, doet zijn oefeningen vanuit een onspannen houding en heeft zichtbaar plezier in zijn werk. Geen geklapper meer met je benen, geen gesnuk in die mond, weinig druk op de teugels en lekker veel stuwing van achteruit...
Doel, oefeningen, uitrusting en houding zijn anders, de manier waarop je met het paard omgaat: Hetzelfde....

 

terug

.