Amerikaanse Draver, geboren in Zweden onder de naam Bonfleur. V. Bonson, m. Fleur. Papieren zijn door de vorige eigenaar weggemaakt, zodat ze niet meer op de baan kan starten. Door het brandmerknummer in de hals hebben we haar toch kunnen traceren. In Zweden was ze succesvol op de baan en vermoedelijk is ze voor veel geld naar nederland gekomen. In Nederland was ze niet zo succesvol en de eigenaar heeft haar onder dwang proberen te laten presteren. Na een gesprek in Duindigt met haar voormalige trainer (wiens naam ik niet zal noemen) bleven de woorden: "Ze kon wel harder, maar ze wilde gewoon niet, hoe hard ik haar ook sloeg..." nog elke rit in mijn hoofd hangen....

Ik heb haar aangekocht via Claudia Speerstra en Dr. de Ridder in Alkmaar, omdat ik wel eens een draver wilde proberen... Één blik in de ogen van dit paard was genoeg om de rest te vergeten. Eenmaal thuis bleek dit paard te kampen met een zwaar verleden van mishandeling. Enkele jaren op de draafbaan gaat een paard niet in de koude kleren zitten. Buiten de stress en angst om, was dit paard een absolute topper: Ze was gedreven en willen lopen als geen ander. De spetterende wedstrijdcarrière van dit paard is kort maar uniek te noemen. Drie weken na aanschaf reden we de merrie in, één week daarna reed ze met gemak haar eerste 40 km uit in Arnhem. 14 Maanden na de dag dat we haar in hadden gereden, volbracht ze de 160 km in Götthingen (Dl) en plaatste zich daarmee voor de wereldbekerfinale in Qatar. Ook daar brak ze diverse records: de beste ritchwaytrott óóit gemeten: van 120 naar 80 (toch 40 slagen naar beneden...) en het enigste paard eruit op hartslag, wat niet aan het infuus hoefde. Ze had het daar prima kunnen doen, maar haar wedstrijdstress deed haar de das om. Lees het Qatarverhaal voor alle details.... Na Qatar vonden we het eigenlijk wel welletjes en hebben haar uit de sport gehaald. Recreatief is zo nog steeds bloedfanatiek en lief. Inmiddels is ze moeder van Fax en Velvet.

Yet's kilometerstand staat op 1402. Ze behaalde dit onder Lotje en Dorus Willems.

Yet blijkt een enorme cowsence te hebben en doet het ook goed in de Team en Cattlepenning. Helaas kan ze door haar zenuwen een en ander nog wel eens verpesten...

En een showballeke is het ook wel:

En of het allemaal nog niet genoeg is, is Yet ook een prima TRECpaard, alleen durft ze niet zo goed te springen. En ook in TREC zijn zenuwen erg vervelend en vooral in de PTV scheelt dat soms de nodige punten!

Omdat Yet een nummer in haar nek heeft, weten we (ondanks dat de vorige eigenaar de papieren vernietigd heeft, om koersen te voorkomen) toch de afstamming. Haar vader is Bonson, een beroemde Amerikaanse draver.

Hier een leuke afbeelding van hem.

Moeder is Fleur en Yet heette op haar papieren dan ook: Bonfleur.