Miranda's Wedstrijdverslagen: WEG Jerez 2002

Hallo,
Hier mijn verslag van het w.k.
Wij vertrokken op 5 sept.;morgens om 5 uur helaas kregen we de
vrachtwagen niet aan de gang om 7.30 kwam hulp de sleutel bleek krom en ging er
niet ver genoeg in na wat geworstel konden we op pad (we hebben de hele reis de
sleutel er niet meer uit gehaald). Wij (Renè en ik) reden achter de vrachtwagen
opeens kregen we allemaal rubber over ons raam maar de wagen bleef mooi in het
spoor dus dachten wij dat komt niet van ons, foutje bleek het hele rubber van
de band er af gelopen tezijn.(van de vrachtwagen) Die nacht hebben we in Blois
geslapen mijn paard Maybe Comedie mocht lekker in de buitenbak en daarna in een
ruime stal met heel veel stro was echt een mooie plaats. De volgende dag naar
Biarritz niets onder weg gebeurd de stal viel erg tegen moesten zelf nog
uitmesten. Op naar Spanje een prachtig mooie stal bij Madrid hier mocht ze weer
in de buitenbak een paar uur rondlopen en wij hadden luxe douche;s. De
laatste etappe naar Jerez verliep ook goed. Voor 4 dagen hadden we een stal vlak
bij het vliegveld van Jerez. Ook hier mocht ze lekker buitenlopen helaas kon ik
daar niet rijden we hebben Maybe daar gelongeerd en gewandeld. Tempraturen lagendaar op 35 graden de laatste dag dat ik met haar ging wandelen liep ze 2 meter achter me en moest ik haar echt meetrekken dus ik pijn in me buik van de zorgen
van oje ze kan niet tegen de warmte maar ze dronk en at prima. De volgende dag
konden we eindelijk op het endurance terrein tegen de avond konden we eindelijk
rijden, na 8 dagen geen zadel op haar rug gehad tehebben had ze er erg zin in.
Er was een heel mooi pad met een beetje een zand bodem berg op hier heb ik haar
laten lopen nou zo gek heb ik haar nog nooit mee gemaakt ik was gelijk weer
gerust gesteld. De volgende dagen parcour verkend leek alles makkelijk terijden
en mooi afwisselende uitzichten EN mijn meisje had er elke dag meer zin in.Ze
ging als een trein at als een beer en dronk heel goed
16 sept. ja hoor onweer en een wolkbreuk bij de start, een grote chaos en met de
bliksem was het best gevaarlijk. Heb nog nooit zo rare start meegemaakt wist ook
absoluut niet waar ik ergens in het veld lag zag aan de verschillende mensen dat
het vrij voor in moest zijn(bleek bij de eerste 40 tezijn) Tjonge wat waren de
paden door al die regen veranderd de paarden zakte vaak tot ver over hun knieen
in de blubber en sommige stukken waren weer spiegel glad. Op de eerste vet-gate
ging alles prima, Maybe stond zelfs te eten en had geplast(doet ze anders nooit
op de eerste pauze) en ik kreeg tehoren dat het tempo door het hele slechte weer
naar 10km. Werd gezet. De tweede ronde was ze strond vervelend ze wilde alleen
maar hard ging als een gek door de blubber en bleef maar drammen opeens schrok
ze van iets links(links is ze blind) springt naar rechts glijd weg en boem daar
lagen we gelukkig niets gebeurd alleen zaten we onder de blubber wat er bij de
volgende wolkbreuk weer weg spoelde. Bij het bordje 10km. Vet-gate kreeg ik echt
het gevoel wouw dit gaat vandaag makkelijk we zijn dan al op de helft en kan
weer al het water uit me schoenen laten lopen. Maar helaas mag je nooit de dag
prijzen voordat hij voorbij is. Zo 7km. Voor de vet-gate sprong ze opeens op 3
benen ik sprong eraf tot mijn grote schrik zat er een stuk ijzer in haar hoef
vast met daar aan een schroef wist gelijk dat dit het einde was heb het met veel
moeite er uit gekregen en het bloede flink mijn telefoon bleek verzopen dus maar
verder gegaan naar de vet-gate. Daar bleek nog op een andere plaats een stuk
ijzerdraad in haar straal vast tezitten dat kreeg Renè er met een tang moeizaam
eruit. Op de vet-gate naar de veterinairen gegaan metabolic was prima, gelijk
daarna naar de clinic op het terrein gegaan en alles goed laten ontsmetten.
Terug in stal ging ze gelijk liggen en had een soort koliek op de pijn. Als ze
stond, stond ze met haar been helemaal tetrillen. Dieren artsen laten komen
spraken alleen spaans na de nodige spuiten konden we haar weer terug naar de
clinic brengen daar spraken ze ook alleen maar spaans wat voor spuiten ze
allemaal gekregen heeft weet ik niet en er werd ook geen foto gemaakt. Terug op
stal had ze erge honger en wilde met rust gelaten worden. De volgende ochtend
was ik om 5 uur in de stal en ze stond er goed bij, ik moest toen weg me
chauffeur op halen en kwam om 8.40 terug Maybe had toen weer veel pijn en een
dikke bobbel in haar hals van de spuiten van de vorige dag. Ik wilde Frans Arts
er bij halen maar die had geen tijd en stuurden me naar een andere nederlandse
dierenarts Ben Horsmans die heeft ons geweldig geholpen we konden naar het hoofd
terrein voor foto;s daar waren prima artsen en Ben kende er ook veel dus
het ging allemaal snel op de foto;s zagen we dat we geluk gehad hadden
moest ook geen millimeter dieper zitten zat alleen nog troep in. Met de nodige
pijn stillers en antibiotica konden we eindelijk naar huis. Dit hebben we toen
in 2 dagen gedaan van Jerez naar Biarritz en van Biarritz naar huis. Maybe had
door dat we naar huis gingen en werd weer helemaal vrolijk we kwamen op 19 sept. om 23 uur thuis. De volgende dag rende ze als een idioot door het weiland en nu (zaterdag morgen) krijgt ze geen medicijnen meer haar voet en been zien er prima uit en wij zijn weer gelukkig dat het toch wel meeviel.

Nog even dit, heb nog nooit zo;n ongezellig kampioenschap meegemaakt er
kwam ook niemand zonder de nodige papieren op ons terrein liep ook het nodige
verkeerd waren weinig mensen die engels spraken heb nog nooit zo;n vies
land gezien.
Het parcour was goed uit gezet met km. Bordjes kregen ook van de organisatie
water onderweg, er waren vaste groom plaatsen. Alleen door al die regen waren de
wegen erg slecht geworden.


Oef wat een verhaal de groetjes Miranda


 

Montcuq 2002

Miranda

Maybe Comedie

terug

.